Mevsim atölyesi

Trenler getirttim tam karşıma
Yaşlı buharlılar yürüyor usulca şimdi, önümden
Hiçbirine binmedim.
İstasyona da uğramam, yanıbaşımda, giderek küçülmüş,
Sanki daha iyi böyle, yalanı yok.

Bir ev inşa ettim, düşlerimce
Haliyle o da büyük sayılmaz, ama
Yazları sildim aklımdan, kar yağıyor
Bilmem, belki yağmur
Yerden yukarı üstelik.
Bulutlar ve sis, sildiler uzakları
Bu dünyanın sonsuz olduğuna inandım.

Sıcak bir şeyler içmedim
Bardaktan çıkan dumanı izledim, Dakikalarca
Gülümsedim.

Yarının yalanı yok, bu yüz böyle kalmaz
Korkmak şu an ne güzel bir gerçek
Yeni bir mevsim icat ettim
Hemen siliveriyor zihnim bir sonraki kabusları
Birkaç saniyeliğine
Bu ne güzel unutkanlık.