Kayıtlar

2017 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Ve perde...

Kaçıyorum.

***
Öyle güzel bir kapanış konuşması falan yapmayacağım.
Aslında sadece "kaçıyorum," deyip konuyu kapatacaktım ama, İçimde kalırdı.
*** Amına koyayım.

***

Geçenlerde, benden beklendiği gibi, ortalığın amına koyarak çokça küfürlü birkaç mektup yazdım. İşte eski iş yerinde çalıştığım insanlara falan... Ve yine benden beklendiği gibi, onlar da dahil pek çok yazımı sildim.

Sonra bir baktım ki, bir izleyici beni okumaktan vazgeçmiş.
Daha sonra farkına vardım ki, pek çok kişi beni okumayı bırakmış.
Neden?

Çünkü benim küfürlerim, insanların yavşaklıkları ve puştluklarından daha çok göze batıyor, daha çok dikkate alınıyor.

***

Cici insanlar.
Ben gidiyorum amına koyayım.

Repliklerini iyi bilenler gelmesin; ben her zaman yaptığımı yaparak, ait olmadığım sahnenin dışına çıkıyorum.

***

www.radyong.blogspot.com

Her şiire bir küfür

Her soruya cevap verdim, bildiklerimce
Gökyüzünden konuştuk, yaşamdan, ölümden
Biraz da bundan onlarca yıl sonrasını.
Açma şu konuyu dedim ama,
Ne olduysa sordu:
-Sence, dedi, sen ne zaman mutlu olacaksın?

Çok düşündüm ne diyeceğimi, bildiklerimce
Bilemedim.
Ben de -amına koyayım, dedim.

Sonra, üstü kapalı ya da doğrudan
Her yazıya, her şiire ve her söze
Birer küfür yerleştirdim.

Bilemedim
Çok miktarda boşluk var,
İşte bu yüzden küfrediyorum.

Yaşamdan sonra sigara

Resim
Daha zaman var belki ama
Bir gün, bir gün.

Bir ömür öğünü yediklerimin üstüne
Harika bir sigara içeceğim
Hem de güzel bir gitmek hayali çizmeyeceğim
Dumanla olsun, sözle olsun, söz olsun.

Çam ağacım nasıl kalıyorsa
Ben de öyle kalacağım.

O gün, o gün
En güzel şarkıları dinleyeceğim
Sabah serinliğinde dışarı çıkıp
Yürüyeceğim, yolun ortasından.
Korkularımı trafik ışıklarına
Montumu bir otomobilin aynasına asacağım
Üşümek güzel.

Bakkal sorduğunda o gün,
Gerçekten -iyiyim, diyeceğim.

Daima fit

İçimi dökersem diye söylüyorum
Dikkat et ayağına batar
Ben kaç kez ruhumu yırttım biliyor musun?
Anlamazsın.

Anlamazsın, bir anda saat 22.24 oluyor
Düşleyeyim diyorum da, neyi?
Nasıl bilinmez, bilmezsin
Bir reklam daha ezberledim bugün.

Sigara paketim enteresan
Çabuk kilo vermiş.

İzmir mi kurtulmuş?

Nasıl yani,
İzmir mi kurtulmuş eylülün dokuzunda
Çarıklarla bir dünya yol mu yürümüşler,
Anlat,
Boğaz'da kaç savaş gemisi vardı
Dünyaları nasıl tersine döndürdük
 geldikleri gibi...

Anlat,
Sığmadığı için sanırım, bir mucizeyi,
Ders kitaplarında bulamıyorum

Söyle,
Bir marş söyle, merak ediyorum
Televizyonda şımarık şarkılar dönüyor
Şeker geldikçe, midem bulanıyor

Hatırlat ulan
Bana gerçek kahramanlarımı hatırlat
Çocuklar sörvayvırcılık oynuyor dışarıda
Bazen çok korkuyorum
Mayısın ondokuzunu bilseler bari

Öğret,
Mavi gözlü bir adam mı varmış
Ders kitaplarında bulamıyorum.

Giderayak hayaller

Bu şarkıyı daha iyi duymanın bir yolu olmalı
Daha çok dinlersem, bir şeyler yoluna girer mi
En azından, biraz, iyi hissederim
Belki gerçekten bir gün giderim,
 gitmek istediğim yerlere.
 oralar bile belli değil
 düşünmeye vaktim olmadı.

Gezegenin bilinen en hareketsiz noktasındayım
Bugün, hangi eylülün sekizi
Geride kaç eylül kaldı.
Sigaram bitmek üzere,
Bitmeden
Hadi, vakitsizliklerde kaybolalım.

Günün bilinen zamansız saatinde,
Birkaç yumurta kıralım,
Eminim, her zaman açık bir bakkal vardır,
Taze ekmek alırız
Ne güzel şey.

Ben daha fazla konuşamıyorum
Olmayacak sözler vermeyiz
Anlatacaklarım var ama, ben daha fazla konuşamıyorum
 konuşmayız,
Omuzlarıma dokunuruz hafifçe
Başımızı sallayarak onaylarız olacakları

Bulutun var mı?
Sonbaharı selamlarız.
Belki çiseyelen ben olurum, geç kalmışlıklara

Bir müddet yaşarız, ne dersin?
En azından yaşayanları dinleriz,
Duydun mu, çaylarını karıştıyorlar iki şekerli demli

Üzüleceklerim var ama,
 bir sığırcığın seyri kadar ara verdim
 gider gibi o…

Çaya ekmek banmak

Ne güzel kadındın sen babaanne
Çaya ekmek banmayı öğretmiştin
Şimdi işler öyle karıştı ki, bir bilsen
Beni basitliklere alıştırdın.

Kısaca üzülmek gerekirse
Sabah kahvaltılarına geç kaldım.

Duvardaki saatim hazır durmuşken,
Şey diyorum
Yarın olmasa mı?
Yarın oldukça işler daha da karışıyor, bir bilsen

Küfür gibi olacak biraz ama,
Karışık işlerin amına koyayım, babaane.
Gömleği şu yaşımda bile yanlış ilikliyorum
Çikolata ararken, tüm tencereleri düşürüyorum.
Anlatacağım ama dilim dolanıyor.
Hadsiz düşünceler fazla olmaya başladı.

Yedek sigara

Bundan altı sene evvel, hiç aklına gelir miydi?
Sigaralar midemi bulandırmaya başladı.
Böyle olmamalıydı, kelimeler kusuyorum
Yazmam gerekenler vardı, hepsinin amına koyayım
-Bir el daha oynasak belki güleriz, diyorum
Ben de şiire döndüm işte
Eli bilinmez günlere uzattım.

Birkaç yedek sigara bıraktım yarınlara
Bir dahaki sefere, bakkaldan söz alacağım
O kadar para veriliyor ulan,
-Bitmez, desin, bu paketler.
Kendimi sağlama alışımı seveyim.

Dünyada bir otobüs

Otobüs yolcukları ne güzel
Dünyanın en güzel kekleri, çayları
Toplanın gidiyoruz ancak
Bu sefer cam kenarı değil heveslerim
Bana dışarıyı göstermeyin.

Betonlardan daha kötü bir şey gördüm
Harabeye dönmüş şehirler.

Gök gürültülerinde bir gariplik var
Savaş uçağı gibi davranıyorlar
Gökyüzünden korkacağın aklına gelir miydi?

Yanıklar yakışmıyor sokaklara
Beni molada uyandırma, orada çocuklar yok.

Bir rüya görmek üzereyim
Sus, mazeret üretme
Dünya'nın her yerine taş atabiliriz
Birden başlarız, sekize kadar kareler çizeriz
Sekerek mutlu olalım.

Daha gelmedik mi?

Kaynak yapan parfüm

Bir yere gidecekmiş gibi kalktım uykudan
Yeni demlenmiş çayın ilk bardağı benim
Bir koku var, gülümsüyor
Tam isabetli hayaller çiziyor dumanlar.

Ben de saçımı serin günlere doğru taradım, ellerimle
Bere geçirdim düşüncelerime, uçmasın
Çekmecede bir parfüm vardı, güzel günler için
Sıra ona gelmemişti ama, jagler kaynak yaptı
Boynuma sarılıyor şimdi.

Olduğum yerde koşuyorum, elimde sigaralar
Bulutların sevinç yaşları kendini iğne sanıyor
Dumanları dikiyor, dumanlar gerçek oluyor
Güzel günlere doğru kaynak yapıyorum, elimde sigaralar
Varsa umudun başka bir adı
Kaçmak.

Üst baş almışsın

Mutsuzluğa değdi konuşulanlar
-Bu konuyu kapatalım, demiştin
Kapattık.
Sonbahardan bahsettim

Yeniden doğmaya ihtiyacım var, demiştim
Yeniden doğmalara heveslendim.

Yolun ortasında durdur beni
-İyi ki doğdun, de ekim gelir gelmez
Sigaramı yak ve mutlu yıllar şarkısını söyle

Pastaya lüzum yok.
Sırası mı -bir dilek tut, demenin
Mumlarla konuşmuyorum uzun süredir.
Ben... Ben,
Ne dileyeceğimi bilmiyorum.
Neydi.

Teşekkürler,
Ne güzel hediye paketi, gri bulutlar
Yağmur giyeceğim
Yağmur giyeceğim.

Boş yok

Balkona fırladım bir sabah
Saksıdan küçük taşlar topladım
Karşı apartmanın üçüncü katına fırlattım
Mert'ler evde yok, taşınmış numarası yapıyorlar
Diğer çocukluk arkadaşlarım da,
İnanmam.
Cips paketime o tasolardan koysun biri, çaktırmadan
Uzun süredir boş yok-lar yok.

Deniyorum, deniyorum ama,
Hasiktir, elimde sigara var.

-Bir şey yok-lar

Kamyonları geldiği yere gönderin!
Kaç kere taşınmam gerek, anlamıyorsun Bir ton düşünce artı bir salon apartmanlar. Geri gönderin, eşya falan yok İçini bir hevesle doldurduğum koliler Dikkat, kırılacak şeylerle doluymuş.
Bırak, uğraşma, farkındasın
Çoğu -her şey güzel olacak-lar
Birer aspirinden ibaret,
Bu birkaç saatlik bir aldatmaca
Birkaç dakika,
Biraz sonra gün bitiyor.
Çoğu planlar yaz aylarına yapıldı
Eylül kapıda.
Çoğu gitmeler
Olduğun yerde.

Her -bir şey yok-lar...
Bir şey yoklarda çok şey var.

Bira-z kokuyorum

Sen de yağacaksan yağ, uzatma yağmur
Biliyorum deniyorsun ama
Biliyorsun yirmi küsür sene geçti
Yirmi küsür yıl, artı bir edecek bugünkü ispatlarım
Vakit kalmadı.

Uzatma dedik ulan, yağ artık
Gazete kağıdına sardım kendimi
İçmiyorum ama leş gibi bira-z kokuyorum
Biraz bundan, biraz ondan, biraz bitmemişlerden: yarım

Gelecek günlerin hava tahminini yapabiliyorum
Yapbozlu bulutlu, parçası eksik
Benden meteoroloji mühendisi olmaz.

Astronot değilim
Gazeteci olmaktan vazgeçtim
Mağazacılıkta da işler yolunda gitmedi
Sorun değil, sorun mantar sosu
Aldım, hiç güzel değilmiş
Değişiklerde de işler yoluna girmedi anlaşılan

Hayata döndür, sigaramı yak
Doktor, merakla beliyorum -yaz, demeni
Gülüm saati...

Radyo gitmekler olmasın ef em

Patatesler kızarıyor abartılı tavalarda
Camları açma, her taraf muhteşem kokuyor Mek danılds falan diyorum ya, hepsi şakaydı, Zaten biliyorsun.
Böyle iri dilimler ancak derin duygularda kızarır.

Tekrarlardan yorulmuştum
Ama sen güzel diyorsun her seferinde, -doydun mu?
-Yemin ederim tek bir köfte daha yiyemem
Doydum
Yani, sadece kızartmalara.

Günaydınlar uçuşuyor havalarda
Bir şarkı açıyorsun sabah sabah, senelerin radyosunda
O şarkıyı hiç sevmiyorum.
Dededen kalma, o radyoyu seviyorum
Bana sonsuz yaşamı hatırlatıyor
Hiç bozulmayacak sanıyorum.

Sahi, ne zamandır açık, bilmem kaç nokta sıfır
Nedensiz neşe ef em?
Yemin ederim yıllardır susmadığını bilirim.
Sen de susma, hiç.
Lütfen.

Bak siktir ettik her şeyi
Çünkü sen -her şey hallolur, dedin
Şimdi çay demliyorsun
Üç şeker atıp, çayı karıştırdığını duyuyorum
Gelip, bardağı sehpama bırakıyorsun.
Konuşmayı pek sevmem, sesini duymayı sevdiklerimle
Kelimesizliklerle güvenleşiyoruz
Bil ki, sonsuz teşekkür borcu biriktirdim

Hadi bazı kelimele…

Su nasıl?

Öyle bir gemi var, dostum
Var.
Gemi.
Kağıttan, düşten
Yüzebilen bugünlere kadar, küçüklükten beri.

Ben de -bu sesi kim çıkarıyor, diyordum
-Belli belirsiz, ruhumun en dalgalı topraklarından
Su çekilmiş, kaygıya oturmuş bir zamanlar
Debeleniyor
Denize varacak ilerde

Söz veriyor
Üzüntüler mevsim normallerinin altında seyredecek.
Ağaçlar gölge yapmak zorunda değil
Bırakalım işlerini yapsınlar oksijen üreterek
Bulutlar ne varsa örtecek kederyüzünde
Hiçbir bank kıymetsiz olmayacak.

-Hazırla, diyor, bebek bisküvilerini
-Küçül be artık, kaç yaşında adamsın
-Çocuklar sütsüz bisküvi yemez!

-Bir ağız dolusu günaydınlara uyanacaksın
-Merak et, bu kızarmış ekmek kokusu bizim mutfaktan mı
-Merak et, çay hazır mı
-Merak et..., uzaylılar nerede
-...Louie şimdi kaç yaşındadır
-Halan böreği yine ıspanaklı mı yaptı
-Dünyanın en iyi kalecisi kim, rüştü mü
-Bu pakette taso var mı, sık

-Merak etme, soğuk ama alışıyorsun.
-Açılalım mı?

30 derece, ekspres

Sana da oluyor mu
Asfalta adım atmak üzeresin
Karşıya geçmek istiyorsun, iyi günlere
Geride üzüleceğin şeyler.
İşte sel oluyor otomobiller caddede
Veya trilyon saniye ışıkları bekliyorsun.
Güneşin suçu yok, iyi günler ileride, bodrum katında

Sana da oluyor mu, yok oluyorsun
Ki ben çoğu zaman yokum bu sıralar
Bakırköy'de, odamda
Son zamanlar telefonun diğer ucunda
Akıllarda, sonraları belki.

Gökyüzü, sana neler oluyor
Kamburun çıkmış, sigara içiyorsun
Randy Pausch'un son dersini kaçırıyorsun
Fena haklı, ama biliyorsun
Öyle olmuyor işte.
Sen de derslerin onda onbirini hiç sevmemiştin zaten
Başta matematik
Hangi gerçekler anlatılırken uyuyakalmıştın?

Sen de giderek sonbaharı seviyorsun
Tamam olur da, saçmalama ulan
Yazın ortasında dolu mu yağar, caddeleri bok götürdü
Sevmeleri bile eline yüzüne bulaştırdın
Vakit yok, bu gri lekeler ekspreste çıkar mı?

Balkon konuşması

Bir anda balkona attım kendimi
Geçmişimi sıkar gibi korkulukları sıktım
Öne eğildim, bağırdım
Konuşacak kimse yoktu
Ben de çam ağacına haykırdım

-Dur.
-Korku korkuya kaldım, soluklanmam gerek
-Duymak istemediklerim peşimde
-Sesli ol, bağır, beni bulacaklar

-Sigaram bitti, saat gece bir kırkbeş
-Bakkal tüm güzel tütünleri dükkana kitledi
-Ona artık güvenmiyorum
-Yani, artık ona da.
-Sen de güvenme

Omuzlarında balunlar

Hepsi gecede kalmış tüm uğursuzlukların
Kaygıların üstünü örtmemişim, yan odaya geçmişler
Umut serinliğinden kaçıp, sabaha karşı.
Rüyalarımı unuttum, ama eminim
Gri bulutların mevsimini görmüşümdür
Rüzgarda üşümek istemişimdir
Belli, montumu iliklememişimdir
Ne güzel titremişim, güzel günlerin üzerine.
Her şey iliksiz aklımda, korkmuyo muyum ne?

Tamam her şey mükemmel değil
Her şey dört dörtlük
Her şey uykudan uyanalı beş saniye
Her şey zamansız, güz-el.
Ama, en azından, gidebilmelerden bahsetsek, bir güz günü
Zamanın olmadığı bölümünü geçerek.
Pedallardan bahsetsek, en azından
Renkli yapraklardan, kırmızı kahverengi sarı
Yaşasak, biraz, en azından
Çaydan çıkan dumanı izlesek
Yarınlarda yağmuru beklesek, haberlerden
Balonlara balun desek, o çocuk gibi
En azından gülebi
Neyse.

Anlamayacaksın ama dinle
Perdeler de dahil hiçbir duygu kıpırdamıyor
Aynı şarkılarda farklı melodiler arıyorum
Aynı yollardan yürüyorum
Dönüp bakalım, kaç -iyi günler- ilerlemişim
Hiç
Böyle ölçü biriminin amına k…

Salam karper umut

Taze ekmeği ikiye böldüm
Salam, karper, umut, ne varsa doldurdum
Tüm çocukluğumu toplayıp, yaşamaya karar verdim.

Hevesi yanıma, çayı sehpaya, tabağı kucağıma koydum
Kumandayı ben tuşluyor olamam
Keder, hüzün, karamsar, ne varsa geçtim
Sigara içmeyi unuttum, bir de küfretmeyi
Düşündüklerim ne hoş
Kanepede mutluyakalmışım.
Sanki hep hareketli şarkılar çalacakmış
Dolapta cicibebe bisküvi varmış
Bodrumda mavi bisiklet
Yarınlarda neşe
Yıldız
Gibi.

Yüzümü karşı apartmanın çatısına kitledim
Yıldızın teki kayboluyor şu an
Kaybettiklerim de
Demek dünya böyle dönüyormuş.
Gecenin son ışıkları, hüzünaydın

Fort Atlantic'i susturun, atmosferde çalıyor
Gece gece.
Yenilmekler gökyüzüne bulaştı
Uyutmuyor karanlık.

Mutlu değilim ama mutsuz da olmayacağım
Kendime söz verdim
Vermedim de, şey işte, karıştırma şimdi.

Şimdi ayıplı şeyler diyeceğim, zoraki gülelim:
Sikindirik.

İnsan tozlanır, her şey eskir
Gülen yüzleri kışlıklara kaldırdım
Ben beceremiyorum, sözü sen ver
Bu gülmek eskimesin:

Sikindirik…

Bulutlara kombin

Sessizce ipe asıyor bakışlarını
İsmini bilmediğim sözleri ağlamak tuttu
Rüzgarda kurumaz.
Mendil çıkardım sigara paketinden
-Al, dedim, sil bugünü

Otomobiller duracakmış gibi
Öyle geçiyorum, -bu sefer- ışıkları beklemeden
Bir kanadı varsa düşüncelerin, bugün var
Ayaklarım kalkış izni istiyor, veriyorum
Bir saniyede teptim her gün üzerinden geçtiklerimi.

Sonbaharda öleceğim, evet
Pastahane kokacak gitmeyi beceremediklerim
Gri montumu giyeceğim bulutlarla kombin yaparak
Ve yaşadıklarımla
Saygılarımla.

Ortalardan kaybolacağım.
Mentollü sigaralar bakkalın elinde kalacak
Elimde kalanlaraysa veda etmeyeceğim
Yine buluşuruz,
Sevgilerimle.

Bilmeni isterim, yokuşları sevmem
Bilirsin yokuşlar bitmez
Tam tepede oturuyor saklambaçlarım
Dünyadan beş metre öteye kaçışlarım
Bisikletim, dokuz taşlarım, yakar toplarım
Bir de şişe çevirmedeki masum ayıplarım
Hâlâ cesaret edemediklerim
Tam tepede.

Yeni bir yokuş, işte.
Selamlarımla.

Sigara düşüşü

İnanıyorum ki düzelmez şeyler var ilerde
Otomobiller bir anda beyaz ışık yakmış
İtiraf ediyorum, kaldırıma atamadım kendimi
Ve otoyolu hergün su basıyor, ben ilerleyemiyorum.

Sigara üflerken dilekler tuttum
Ben böyle morg görmedim, izmaritlerle dolu küllük
Çoğu genç, tadı mı değişti hayal ettiklerimin?
İyi dilekler de intihar eder
Bak, kaldırım taşlarının arasında mezarlar var

Pes etmek de bir mücadeledir
Hatırla, çay molasında kaç işten istifa ettim
Yetişmem gereken yerlere alarmı erteledim
Avcılar yönüne gidiyorsa anılar,
Ben zincirlikuyu metrobüsüne bindim.
Hava açık maviydi, yol uzun

Yağmur dindi, şemsiyem bozuldu,
Pes edemiyorum
Güneşin rengini unuttum, siyah mıydı?

Yağmursalar

Odama çöp kamyonu girdi
Nasıl biliyor, tam fikirlerimin ortasına daldı
Sordu: -bu ölmek kokusu nereden geliyor, biraz gül!
-Sus, dedim, sevinçlerin ceseti olmaz
-Bulamazsın.

Hem sen nasıl geldin buraya
Kapı dedektörü koydum girişe
Metal eşyaları ve mutlulukları kenara bırakmalıydın
Şimdi bak, alışmadık şeyler siren çalıyor
Tüm geçmişi ayağa kaldırdın!

Yağmursalar ağlayacak gibiyim.

Sevindirik pedalı

Pencerelerin güneşini hızlıca ört
Güzel bir gün dikkatimi dağıtıyor
Çek şu sevindirik düşünceleri burnumun dibinden
İki metre ya var ya yok önümde, çarpmayayım
Otomobil kullanmasını bile bilmem
Bu his de kim, beni şoför koltuğuna oturttu
Direksiyon başında buldum kendimi.
Şöyle dedi:
-Herşeyi boşa al, üzüntüden yavaşça kaldır ayağını
-Şimdi bas sevindirik şeylerin üstüne.
-Biliyorum sus, fren nerede diye sorma
-Yolun sonuna kadar ilerle, frenleri söktüm

Madem öyle, bugün kumruları getir
Çocukluğumdan uçuyorlar mermerime
O ne güzel iniş sesi
Saniyelere sığdırıyor derdimi ilgilendirmeyen tüm güzel şarkıları.

Radyoyu siktiret, bir şarkı buldum
Ölene kadar dinleyelim
Hikayeler türetelim, öyle gülelim

Çekerlenmek

Gidersem, en fazla nereye giderim
Hangi parktı o, geçen senelerin akşamından kalma
Acaba hâlâ sarhoş mudur?
Vodkayı bıraktım,
Çok ayıp ettim köşedeki banka, iki senedir ağlaşmadık
İnsanlara değer verir oldum, çarptı
Öyle bir kahve var mı, sert, ayıltacak?
Moka olsun o zaman, ekstıra şatlı
Çikolata bana güzel şeyler anımsatıyor
Bardağa da şey yazalım, şey: şey
Nasıl olsa anlamayacaksın
Ben bile anlamıyorum, bunun adı yok.

Gidersem, en fazla parka giderim
Sallanabilir miyim?
O sırada bekleyen kardeş benim, kafam direğe dayalı
Pantolon giydiğime bakma, dizlerimde kabuklar var tarak tarak, hâlâ
Sırtımda da havlu.

Peki bu salıncak en fazla kaç kilo keder
Dilim dolandı, kusuruma bakma
Çok çekerlenirim akşamları ben.
Lan!

Oysa içki bile vurmadım ağzıma, iki sene oldu.
Nasıl umutlu şeyler söylediysem artık
Ucuz bira gibi kokuyor ağzım
Aslında bir rüzgar yesem, ayılırım.

Dönemem
Naneli sakızın var mı?

Gökyüzü gardırop

Gökyüzünü gardırop yaptım
Seneye içerim diye, sigaralar astım yıldızlara
Önceki bayramların yeni kıyafetlerine benziyor hepsi, hepsi;
Ne demek ulan,
Planlı mutlulukların bedeni mi olur?
Küçülmüş.

Karşıya geçmek üzereydim, yukarı baktım
Hava kararmıyor, imkansız
Yıldızların mı üstüne bastım, bu ne aydınlık
Her yer kül olmuş, kim giydi sigaralarımı?

Tamam, -lütfen bekliyorum, beni durduran ışık
Sen saydın, altı beş dört
Ben de kontrol ettim yolu
Önce geriye sonra geriye sonra bir daha geriye baktım
Bana güven, ölmek farketmez yaşamamışsan.
Çarparsa otomobiller yandan çarpsın
Burnum düzelir, fena mı?


Mevsim atölyesi

Trenler getirttim tam karşıma
Yaşlı buharlılar yürüyor usulca şimdi, önümden
Hiçbirine binmedim.
İstasyona da uğramam, yanıbaşımda, giderek küçülmüş,
Sanki daha iyi böyle, yalanı yok.

Bir ev inşa ettim, düşlerimce
Haliyle o da büyük sayılmaz, ama
Yazları sildim aklımdan, kar yağıyor
Bilmem, belki yağmur
Yerden yukarı üstelik.
Bulutlar ve sis, sildiler uzakları
Bu dünyanın sonsuz olduğuna inandım.

Sıcak bir şeyler içmedim
Bardaktan çıkan dumanı izledim, Dakikalarca
Gülümsedim.

Yarının yalanı yok, bu yüz böyle kalmaz
Korkmak şu an ne güzel bir gerçek
Yeni bir mevsim icat ettim
Hemen siliveriyor zihnim bir sonraki kabusları
Birkaç saniyeliğine
Bu ne güzel unutkanlık.

Bir-gün-iç

Olduğum yere yığıldım, kalbim yavaşlıyor
Tüm o; hayat, bir anda, film şeritleri, bilmem neleri
Sanırım hepsi doğru ama bu senaryo ucuz
Aynı küfürler tekrarlanmış her uyanışta
Sahneler hep: bir-gün-iç
Ölmüyorum, her defasında.

Güzel ajandalar masada, kapakları şık
Birinin içinde takvim var, cepler, hatta hesap makinası
Geçen senenin tarihleri, bu kaçıncı boş sayfalar
Özeti bu
Planlayamadım, hiçbir zaman.

Fotoğraf makinası köşede uyuyakalmış
Albümlerden silmiştim kendimi
Sadece birinin ayakkabıları var, yüzü yok
Vapurun üst katında, sarkmış, bulutlara basmış.
Gülümsüyor sanıyordum, meğer bana benziyormuş.

Yeni renklerde karar kıldığı vakit
Boyacılar istifa etmiş, iskeleler kalmış
Yağmur yağsa gidecekmiş ama
Öyle yağmur nerede?
Güzel bir mevsime, daha mevsimler varmış

Bundan sonra sahne hiç iki olmadı belki, ve dış.

Dondurmayı bu işe karıştırma

Kalktım, perdeyi açtım
Baktım ki sonbahar yine gelmemiş
Kapadım, bir daha açtım, ardından yine
Bu bir deliliktir çünkü mevsim yaz
Beklemekse...
Ne olmuş yani
Rüyalarımda da böyle köşeye sıkışmadım mı?

Yürüdüm, sokaklar dolu
İşte bak, insanlar yine gitmemiş
Her seferinde yeniden aynı yolları tepiyorum
Yalnız bırakmıyorlar yalnız kalanları.
Bunun adı bencillik, doğru
Bencilliklerin var mıdır beyaz saç telleri?
Yoktur.
Ben de büyümedim.

Tezgahın altındaki dolabı açtım
Kapatıp bir daha açtım
Her zaman bir çikolata olurdu oysa
Bunun adı yedek hayal
Masadaki, her zaman hazır bir sigara dalı kadar yedek
O kadar acınası
O kadar az, kalanlar, yedekte.
Çoğu zaman da, o kadar yok.

Aynı bankta oturuyorum bugün
Hiçbir bok değişmedi
Aynı sikik şarkılar çalınıyor arkadaki kafede.
Her şey uyumsuz.

Bu sabah perdeyi defalarca açtım
Dolapta çikolata yok
Paket boş, sokaklar insan kaynıyor
Çay içmek hiçbir şeyi düzeltmiyor
D vitamine de ta içine tüküreyim
Güneş güzel değil.
-Bir şarkı mırıldanayım, dedim

İkinciden sonra ne olduysa

O espriyi başa alalım
Bir daha güleyim, umutlanıyorum
Unutacağım şeyler söyleyeyim, düşler
Şurada iki ağaç var, kale olsun
Çok zaman kalmışçasına, top koşturayım.

Bu yoldan yürümeyeyim, o köprüden
Çok düşünce düşürdüm
Üstüne basmayalım kırıkların.

Geçmişle hesaplaşmak istemem
Neden diye sormak işe yaramıyor
Geleceği ikna etmekten yoruldum
Kendimi ikna etmekten, bir şeylere
Pek çok şeye, belki daha çok şeye
Neye bilmem ama, bir şeylere yenildim.

Sigara içerken, çay karıştırıyordum
Uzaylıları bekliyordum balkonumda
Kötü insanlar dizilerde olur, televizyon bile izlemiyordum
İkinci sigaramı yakmaya çalışırken
Ne olduysa oldu
Bir hengamenin içinde buldum kendimi
Şimdi, güneşi ve havayı yumrukluyorum

Halbuki ben savaşmak bilmem
Mutlu ol, duman al, ateş
En çok kim gülerse, o kazansın

Sorunun üstü

Tüm caddeyi pastahane kokutmuşlar yine, saat dokuz
Sımsıcak poğaçaları kokusundan tadıyorum, hepsi peynirli
İki şekerli, birileri çayını karıştırıyor yavaşça
Kimsenin acelesi yok, kötü haberlerin bile
Sanki üzülmeler duruyor, yaşamak hevesi aklımda.

Direk konuya giresim var, içeri dalıp:
-Selamlar, bu koku satılık mı?
-Sorunun üstü kalsın bir poğaça versene.

Uk

Gecelerin karanlığında yaşlanmış
Yaşamayı unutmuş, çizgilerine bak.
Televizyondaki film dönüp durmuş aynı kanalda
Bakışları da tavana takılmıştır çoğu zaman, eminim.

Bu geceyse, kaldırımdelen çimenlere takıldı
Tabut kapağını kaldırmışçasına, taşı kaldıran çimenler
Yaşamaya öyle hevesli: kaldırımdelen.
Kıskandı; kimse görmeden söktü hepsini
Kızamadım.
Çünkü eminim, her gün daha kötü sigarasının tadı
Şekeri bıraktı ama hikaye, çaylar böyle güzel değil
Çayın da suçu yok, hararet yangını çaresizliğe sıçradı.
İyi bilirim.

Yorgunluk bir hevesi daha bitirdi
Geçer diye; iki poşet heves doldurdum bakkaldan
Cips, kola, çekirdek, çikolata...
Geçmedi, bir şey eksik kaldı: mutlul..
Bak yine yoruldum.
Gitmem lazım, kaldırımlar örülüyor beynime
Yol kenarına çöktüm.

Elimden tutma, yakamdan tut
Öyle kalkayım.
Sonra duymak istediklerimi söyle
-Yalan da olsa, değil
Yalan olmasın!
-Bir kez olsun, değil, çok kez!
Sağlamasını al çok kez, ben matematik bilmem
Dünya'ya güvenim kalmadı.

Uzaklara gitmeyeli…

Bu kadar

Bavulum yok, hiç olmadı
İşte öyle alışmışım kalmalara
Bu yüzden midir bilmem
Bakırköy'ü en son ben terk ederim.
Gri bulutlu bir şehir düşlerdim hep
Şimdi bakkal bile uzak geliyor, gitmeler uzak
Bazı günler bu yüzden sigaram yok, kalmadı.

Diğer tüm sesleri ayak ucunda yürüttüm
Bugün sadece çocukları dinledim
Biri elindeki oyuncağı yanındakine gösterdi, sevinçle
-Bak bak, dedi, bak şirin babanın kolları oynuyor
Çocuk menüsü alasım geldi.
Diğeri yalvardı: -yütfen, dedi
Sanki ilerde, oturduğunda otobüs koltuğuna
Ayakları yere hiç değmeyecekmiş gibi
Ve birileri ölmeyecekmiş
-Eve gidip oyun oynayalım, dedi.
Oyuncaklar ölmez, ölmek nedir ki?

Korkuyorum, bu kadar.

Yeni telefon aldım, rehberi silindi
Tek tek kalan numaralara baktım
Bir zamanlar Yusuf Amca vardı.

Korsan taksici.
Direksiyon başında öldü, işini severdi
Tamam para alıyordu ama, yardım da severdi
Her şehrin bir jokeri vardır, işte jokerdi Yusuf Amca
Migrosun önünde beklerdi
Hangi saat arasan, açardı
Hastaneye yetiştirirdi gecen…

Yaya üzüntüler

Otobüsün birine atladım, akbili çıkardım
Dedim ya büyüdüm, tam tarife iki virgül otuz Gerçi bugün zam geldi, Özür dilerim anadolu ajansı; -zam, dedim.
Gülmeye ramak kalmıştı dünlerden bir gün
Sonra gün bitti, uyudum.
-Gideceğim, dedim, gideceğim
Yol yetmedi, güzel bir şehre kaldırım yokmuş
Geri döndüm.
Büyümesem, akbilimdeki para da yeterdi
Yirmi kuruş eksik çıktı.
-Ağbey, dedim, beni indir
-Bakiye de yetersiz, zaman da
-İnsanlık da fondöten kokuyor
-Kimseden akbil rica edemem.

-Sen de hiç güzel bir yere gitmiyorsun zaten
-Aynı yolları binlerce kez dolaştık, klimasız
-Yeşil yok, her ışık aslında kırmızı
-Üzüntüler yaya geçti önümüzden, izledik.
-Her seferinde.
-İndir beni, yeşil yanmaz
-İki kilometreyi adım adım düşünceleyeyim
-Kırmızıya yakalanmadan.

Yavşak güvercin

Mutfağının penceresini açtı
Mermere biraz bulgur döktü paketten, dikkatlice
Bu üçüncü öğün günün sonunda. İnsan hayret ediyor, böyle açık büfe yok
Bulgur çiğ görünse de, merhamette pişmiş
Ve tam zamanında, saat günü bitirmemiş.

Nasıl hayallerimi kırdı
Böyle güvercin mi olur, yavşak.
Kumrular var biri hasta
Üç dört serçe de sırada
Hiçbirine izin vermiyor, pencereden kovuyor
Tek başına, tüm taneleri silip süpürdü.
Doysa da fazlasını yedi
Bir silahı eksikti yalnız
Eminim, elleri olsaydı kanatları yerine
Yazmayı, çizmeyi bırakır
Tüm kumruları ve serçeleri kurşuna dizerdi.

Parlak taşlara değer biçerdi
Serçeleri köle yapardı bir zamanlar
Bir pencere inşa eder kemikten,
-Medeniyet, derdi; konuşabilse.
Düşünebilse, büyük bir beyni olsa
Nükleer bomba üretirdi.
Taşlar uğruna, kağıtlar ve fazladan bulgur
Öldürebilirdi.

-Oğlum, dedim, bir şey diyeceğim
-Neden savaşıyorsun amına koyayım.

Bugün nasıl ölsem?

Akşam sigarasını yaktıktan biraz sonra, balkonda
Belki yeterince gülemedim dün
Belki de çok uzun seneler olması gerekirken ilerde
Tam da mutlu olmaya karar vermişim
Ama işte, bir takım şampiyon olmuştur
Gökyüzünü delmeye çalışan bir aptalın çok namuslu silahı
Dandik bir son ateşler beynime, umutüstü saatlerinde.

Hiç akşam ondan sonra, sokakta yürürken özgür oldun mu
Ya da minibüste, otobüste, bilmem nerede
Ben oldum, burnum yamuldu.
Şimdi anlatıyordur orada burada, -bi kafa goydum
Hem de durduk yere, -ne bagıyön, felan.
Sadece köpekler bu yüzden ısırır sanırdım,
Meğer köpeklerin de iki ayağı varmış.

Hep fazladan bir sigara vardır cebimde
Belli mi olur, bir eşofmanlı gelir sigara ister
Parkta bıçaklanmak istemem.
Ya bir ressam olmak...
Ya da bir genç, yirmileri görmemiş.
Bir bankta oturmak istemem.

Önümden bir kadın geçiyor, arkasında beş sakallı
Kadının yerinde olmak istemem
Şort, bir intihardır çünkü bu zamanlarda.
Kim bilir, belki de kadın olmak...

Balicinin bir lirası eksik diye mi…

Olmaz şeyler sokağı

Bu, gece bir yirmibeşte bir şeyler var
Sigara daha yavaş yanıyor, çaya ihtiyacı yok İlginç, tek başına yetiyor Bir tat bırakıyor beynimde, çitos gibi İkiyüzellibin liraydı eskiden Taso falan da çıkmıyordu küçük paketten Paket küçük olmasına rağmen, bitmez hissi veriyor.
Var, bir şeyler var
Kaygıların da korkuların da amına koydum
Bakakaldılar.
Bir hayal uçuyordu önümden, yakasına yapıştım
Dedim ki, -nereden çıktın lan sen
-Uykumu böldün.

-Bak, dedim, emin misin?
-Şimdi mutlu olacağım, ölmem değil mi?
-Hayır, çünkü sarhoş da değilim

Sarhoşluk ne demek biliyorum, iki sene evvel sarhoş oldum
O gün hayata dönüş yolunu unuttum
Tek bildiğim adres, benzinlikti, o da işemek için
-Yani diyorsun ki, sırtını unuttuklarına ver
-Köşeyi dön ve ilerle, bir sokağa gireceksin
-Islak toprak kokacak yollar, çimen
-Kırmızı, hep otomobiller için yanacak, trafiği kitleyeceksin
-Gri montunu giy, hava serinleyecek
-Bir bakmışsın ekimin ortasındasın, o ekim bitmeyecek
-Yağmur hafifçe yüzünü sevecek
-Sen de ol…

Sonbahar şakası

Yaz günü yürümeye başladım
Birkaç espri bile düşündüm gülmek için
Yaşarsam altmış yaşımı hayal ettim
-Balkonda sigara içerken ölürüm, dedim; komik olurdu
Ağzımda sigara, başım aşağıda
Yine kül dökmüşüm üstüme
Karşı apartmandaki teyze yine merakla suratıma bakıyor
Uzun ömürlü olsun, tam yüzseksen yaşında
-Teyze öldüm artık meraklanma
-Hem de sigaradan değil, neşe yetmezliğinden
Ama son kez gülmüşümdür; -ulan biliyordum böyle gideceğimi, diye.

Çay şekersiz ve turuncu
Mutluluk üzerine binlerce kitap daha yazılmış
Vetpedler edebiyat sıçıyor
En popüler spor söyvarvırın denge tahtası
Pıro ivılişın ikibin bilmem kaç
Ben yine sitiyi almışım en son, yenilmişim.

Saat yarım, hayat çeyrek
Şanssızlık peşimi bırakmamış
Doya doya gülecekken, ölmüşüm.

Yaz gününde gülecekken bugün
Yağmursuz havada otomobil su sıçrattı
Yaz mevsimi sonbahar şakası yaptı, -sikeyim.

Dertleri öpmek

Birazdan dördüncü sigara yanacak
Küllükte yer bulamadığımdan küfredeceğim İzmaritlere mi üzülsem, iyi gitmeyen şeylere mi Bilemeyeceğim. Bir gün daha başlamadan bitti işte Oysa neşeli günler hızlı geçer diye biliyorum Einstein, sence bu normal mi?
Dönüş yolunda yürüyeceğim Saatlerce ayakta kalmamış gibi Biliyorum, üzülerek kaybettiğim zamanları Öpüp yüksek bir yere koydular, kimse basmayın diye Bulacağım.
Evet, yine geç kaldım dün gece uykumda, bir şeylere Sınav mıydı, neydi, her ne boksa Ama, ilginç, bu sefer acele etmedim Öyle ki, rüyada bile pes etmeye başladım. Konuşmadım, konuşamam Sikeyim, neye üzüldüğümü bilmiyorum artık Otomobillere küfrediyorum, yazlara, güneşe Bahane.
Bir kumru gördük karşı apartmanın camında Mermerin en köşesine pısmış Aşağı bakıyor, düşerken uçmamaya karar vermiş gibi. Konuşamıyor, konuşamaz Tüm dertleri öpüp bir kenara koyduk Kumruya üzüldük Susarken ağlamamaya karar vermiş gibi.

Düz giden şeyler

İşte böyle istifa etti mendil satmaktan.
Ben nasıl insanlardan kaçıp en köşelere oturuyorsam
Nasıl katlanıyorsam yazların iğrenç güneşine
Öyle kaçtı bir soluk birilerinden;
-Böyle işin amına koyayım, dedi
Sonra birilerinin koca gülümsemeli suratlarına sıçtı
Ardından mendillerinin amına koydu, fırlattı.

Bembeyaz saçları vardı, sakalları
Tırnakları kirli ama böyle temiz kir yok
Ağzı bozuk ama çirkin gülücüklerden daha kaliteli sözleri
Yerlerde satamadığı son üç mendili
Bira da içmiş, hafif dengesiz
Yamuk dünyada düz yürüyor aslında.

-Kardeşim, dedi, kardeşim ben
-Ben istifa ediyorum.

Sigara ikram ettim, tütünle kutladık istifasını
Kafasına taktıklarını siktiretmesini söyledim, onayladı
Biliyorum ki, böyle bir şey asla olmayacak.
Yine bir şeyler düz gidecek, olsun
Öyleyse o da ters yöne girecek
Otobanda yürüyecek, otomobilleri durduracak
Hepsine küfredecek, özellikle güneş gözlüklülere
Elinde malboro ve telefonla dolaşan bileği çıplaklara
Tertemiz küfürler.

İntikam alacak dünyadan birkaç…

Otomatik pliot

Ayakkabılar mı hızlı, ben mi yavaşladım
İleride akşam güneşi çalıyor, solda kornalar Rüzgar yok sanırsın Var amına koyayım, var. Bir bana var, bir bana karşı, Bu nasıl rüzgar, nereden çıktı, adımlarımı yavaşlatıyor Omzumu büküyor, kambur bırakıyor Başka açıklaması yok, haziran fırtınası Kupkuru, yağmursuz
Bu kaçıncı ayın yirmisi
Bıkkınlık yerinde sayıyor, göreceliliği de sikeyim
Köprüde bile karşıma çıkıyor Yürüyor muyum ne, bu köprü bitmiyor Kornalar susmuyor, ayakkabılar durmuyor.

Eminim ters yönden gelen şaşkın
Çünkü gözlerimi kapatarak gidiyorum bazen
Puşt, şaşırma, otomatik pilota aldım Sen anlamazsın, daha erken, umudun var.
Planların var, uzaklara gidersin
Yeni şarkılar keşfedersin, yeni şehirler ve kokular
Öküz öküz gülersin olur olmadık şeylere
Yazları seversin, sıcak günlere tutulur, umut kaparsın
Yaşarsın.

Öldüğümde, öldüğümü söylesinler
Bir zamanlar yaşadığıma inanayım.

Tuval yüz

Canım hiç yaşamak istemiyor
Bankın birine yığıldım yine
Gidemem, kalkarsam hayat başlar
Uzun yollar yürürüm acele
Düşüncelerim bir paket sigara bitirir
Sigara on lira.

Herkes bir yere siktirsin gitsin önümden,
Beni bu bankta bıraksınlar,
Binlerce hayat geçsin ilerden,
Kimi topuklu ayakkabı, kimi cilalı, kimi yalın.
Yalnız umudu olanlar neşe atsın yerdeki şapkama
Çok mutluluk dileniyorum artık.
Bir gitar çalamam ya da klarnet
Şarkı söylemeyi de unuttum, bisiklet sürmeyi unuttuğum gibi
Mutluluğu unuttum.
Ama çok güzel üzülürüm her şeye
Yüzüm tuval olur, bilinmezliğin resmini bakarım.

Gitmem gerek
Banklar yürümüyor, ne yazık.

Tost yerken ölmek

Tostlar güzel kokmuyor artık, peynirli
Çay da varsa yanında, dünyayı fethedebilirdim,
Yalanmış.
Denedim, çizgifilm izledim
Perdeleri açmakla gün ışığı girmiyor eve
Kağıt gemiler sonsuza kadar yüzermiş,
Hasiktir oradan, o da yalan.
Omuzlarımdan bastırıyor kabuslarım
Tost yerken ölmek bu olsa gerek.
Halbuki dün gece astronottum
Bildiğin astronot, o beyaz mavi giysiler falan
İyi ki astronot olmamışım, çünkü gülmüyordum
Sikeyim, rüyalarıma gerçekçilik bulaştı
Ağzıma da küfür...
Gülersem eğer, çirkin gülerim
Çıkaramıyorum, dişimin arasına küfürler kaçtı.

Mümkünse haziranda daha fazla yağmur yağsın
Biliyorsun, küresel ısınma sonbaharı telef etti
Ekim yok artık, doğmadım gibi bir şey,
Yaşadığımı hatırlamaya ihtiyacım var
Dünyanın gökyüzünde bir musluğu olmalı
Yalansa, seveyim böyle güzel yalanı
Açın sonuna kadar suları.

Al işte, sikeyim, sanırım mutlu oluyorum
En son mutlu olduğumda The Killers dinliyordum
Diyordum ki, -yeni bir albüm çıkarsalar keşke
Yeni şarkılarını dinledim bugün,
İyi ki …

Taksiye küfür

Cep vodkası bitti, sıradaki gelsin
Birkaç kutu efes iyi gider, bir de mentollü sigara Bir barmen eksikti iki sene evvel, Bakırköy'de Bir de bankın ortasındaki eksik tahta Gerçi sarhoş olduktan sonra ne önemi var Çok şey eksik çoktan.
Biraz olsun unuttum unuttuklarımı
Hatta hangi otobüs geçiyor evden?
Bir taksiye atladım, böyle taksi yok
Zaman makinesi.
-Bak, dedim, beni eve götür
Şu radyoyu kapat, şakalar eğlendirmiyor
Dünya'yı kurtaranlar tivitırdan açıklama yapıyor
Haberleri kapat,
Gazetecilerin hepsi söyleşiye röportaj diyor
Kapat, dedim, bu şarkı tanıdık
Teoman beni anaforda boğuyor
İnanır mısın, yüz kere dinledim, yüz kere boğuldum.

Kaçla gidiyoruz, yarınları seçemiyorum
Taksimetre sorun değil, kırk yılda bir kullanıyorum
Şu yoldan gidelim, belki bir fıkra hatırlarım, güleriz
Anlaşılan yarınlarda da gülemiyorum
O halde, amına koyayım böyle taksinin
Beni gülebileceğim bir yerde indir.

Neskuikle sigara

Haziranı ekime bağlan bir gece olsa
Yaz birden bitse, gri bulutlara uyansam
Kaybettiğim bir sonbahar serinliği var İncirli'de
Bir de düşürdüğüm mutluluk;
Çok yürüdüm, çok, bulamadım
İkişer kilometreden birçok sene.

Vodkayı bırakalı yaklaşık iki sene oldu
Neskuikler işe yarar diye düşünmüştüm
Sigaranın yanında çikolatalı süt mü olur, olmaz.
Ama oluyor işte.
Ömer de diyor, reale karşı sitiyi alma diye
Dinlemiyorum.
Alışkanlıklar kolay bırakılmıyor, yenilmek mesela.

Yanıp sönen ışıkları uzay gemisi sanmak, mesela.
Biliyorum hepsi tarifeli yolcu uçağı.
Mesela, her yer bank, biliyor musun?
Koltuk bank, balkondaki taburem bank,
Bak yine sarhoş oluyorum, bunda bir gariplik var.
Mesela, yine yüzüm yere düşüyor
Kafamı kaldıracak halim yok, sigara boşa yanıyor
Işıklar boşa yanıyor, televizyon, radyo,
Televizyondakiler çok boş konuşuyor
Radyodakiler de.
Herkes mutlu, herkes reklamlarda gülüyor.
Yine reklamlarda kalmış kanal, kumandaya uzanamam.
Biraz yukarı baksam, gökyüzünü görürüm
Ama saat…

Hayalliyken

İnan bana, sigara dumanıyla çok şey yapabilirim
Mesela bak, güneşte dans ediyor, rüzgar yok
Kimse görmez, görseydi delirirdi
Gülmeyeli yıllar olurdu ve neskafe tat vermezdi
Sorsan, yarınlara umutlanırdı,
Konuşurken sesi titrerdi, bir şeylere heyecanlanırdı

İnan bana, sigara dumanıyla çok şey yapabilirim
Önümde duran binayı devirebilirim,
Bir sıkılsam, bir hatırlasam unuttuklarımı
Biliyorsun, çok düşünce devirmişliğim var, hayalliyken
Çok gözünün içine baktım dünyanın o zamanlar
Efes kötü geliyordu, efes şirin küçük kutuda, ekstra şatlı.
Şimdi bıraktım tabi hayalli olmayı, şatı
Ama inan bana, hala gözünün içine bakıyorum dünyanın
Hayalli değilim, ama devriliyorum
Bu düşünceler de bir türlü bitmiyor,
Tüm kırıkları kırıyorum eklem yerinden, her gün yeniden.

İnan bana, duman dans ediyor
Bilmiyorum delirdim mi ne oldu
Komedi filmine ihtiyacım var, ama vizyonda dram filmi
Ya da bir ergen kitabının kıçı kırık gösterimi
Biletler, en ucuzu on lira
Ne gerek var, on liralık sigara da güldürmüyor…

Yarım saat

İkinci sigarayı bitmeden söndürdüm, yarıda
Dedim, öpmüşüm somurtmaları suratının ta ortasından,  Şu an gülebilirim, nedenini soramam Sorarsam, üçüncü sigaraya başlarım, sonra dört Ne gerek var şimdi, hayat yarım saat ara versin Geçen yılları öpeyim, küfredemem Hayat molaya çıksın, ben de balkona Dut ağacını seveyim kimse kesmeden Hayaller küçük olsun, akşam çayını düşleyeyim
Kalkıp da gidersem eğer, yavaş yürürüm Yarım saatliğine havayı koklarım, egzoz da şehrin parçası Camlarını silenler var koca gökdelenlerin, uçuyorlar Yeni bir mesleği düşlerim, bir gün ben de uçarım Yokuş aşağı inerken, o son çimenleri gördüğümde Tüm şehir silinsin arka planda, yalnız o çimenler kalsın En uç köşesindeki yalnız ağacın hemen yanında Bir sarhoş beşinci birasını yudumlasın Şarkılar söylesin, şarkılar Şarkılar, hiçbirinde umutsuzluk yok, olmasın
Turnikeden geçerken, nereye gideceğimi unuturum Ne güzel, yanlış metroyu beklerim Mevsim yanlış olur, yağmur yağar her şey yazken Reklam panolarındaki beyefend…

Sarı çizginin gerisinde

Halbuki daha beş dakika var
Bir sonraki metro gelir şimdi
Öyle hızlı gelip geçiyor ki hepsi
Hiç birine adım atamadım
Sarı çizginin gerisindeyim, tamam
Bir bankta oturuyorum, düşmem öyle mi?

Ellerimi birleştirdim, kafam öne eğildi
Bu yağmur nereden geliyor, yüzüm çok acıdı
Karanlık bastırıyor, olsun
Ne zaman kaybolsam hep karanlıktı
Şimdi de dönüş yolunu şaşırdım
Bu metro ters yönden geliyor, imkansız
Bir şeyler ters gidiyor, tamam çok şey
Çünkü ben güneşli havaları sevmem
Evi görsen, perdeler hep kapalı
Çok yoruldum, çok
Şimdi geçti bir önceki metro
Biliyorum ters yönde, o yüzden binmedim
Aynı bankta oturdum kaldım, ellerim birleşik
Biri şu koca saati durdursun
Neden büyük olur istasyon saatleri
Durdursun biri, olur mu
Hava serin, burada üşümek korkunç
Yüzlerce metro kaçırdım, bilerek
Hayır gidemem
Biliyorum bu metrolar ters gidiyor
Biliyorum o saat duracak
O zaman yeniden gülerim, değil mi?

Ellerimi birleştirdim, kafam önde
Oturduğum yerde düşüyorum
Halbuki sarı çizginin gerisindeyim…

Yazın son seferi

Al işte yine pes ettim
Hem de bir yaz gününde, gri bulutlu
Üstelik sigaram bitiyor
Ama ölemem şimdi, hava sonbaharlı.

Biliyorum, yazlardan nefret ediyorum
Bana yenilgiyi hatırlatıyor her mutluluk
Biraz gün ışığı, radyodaki deniz şarkıları
Bir de Hasan Abilerin balkonundaki güneş şemsiyesi.

Biliyorum, ulan, mutlu değilim
İşte bir gün daha geçti haziranın bilmem kaçı
Sigaramı atmamak için yere, bilerek kaçırdığım otobüsler gibi
Bir yazın daha son seferine kalacağım
Akşam olacak ve eve döneceğim sanki
Bilirsin karanlığı sevmem
Otobüsle de dönmem, nasıl kalabalık
Hem otobüsler tam basıyor artık, büyüdüm.

Büyüdükçe koltuğa yapıştım, bir de sigaraya
Sonbaharı sevdim büyüdükçe
Büyüdükçe büyüdükçe, gidemem
Gidemem artık, koltuk iyi geliyor, sigara da
Pes etmek iyi geliyor, yenilmek komik
Sonra tadı kötü geliyor
Sonra son bir dal kalıyor saat ona doğru
Bile bile, tiksinerek içiyorum keratayı
Yine de içiyorum.

İşte yine bir yaz geliyor
Üstelik hava sonbaharlı
Olsun, zaten masmavi günleri sikeyi…

Bozuk sigara

Geçen gün aldığım süt bozuk çıktı
Bu yumurtalar nereden geliyor, tadı çimento gibi
Neskafelerin tarihi geçmiş, nasıl olur,
Hadi onu siktiret, oğlum, kola nasıl bozulur?
Neyse, bunları demek için gelmedim elbette;
Konu sigara.
Lise son sınıfta başladım
Hani bir şeylerden umudu kesmediğim zamanlar
Hatta, logaritma bile beni soğutamıyordu hayattan
Derse on dakika kala bir dal sigara yakıyordum
Ama oğlum, ne on dakika
Matematik dersi kadar uzun ama mutsuz etmiyor
Ve boynumdaki kravata rağmen özgürüm
Bir de ota boka gülüyorum komik olmasa da
Matematikmiş, geometriymiş, sikerim
Aklımda uzun yollar var, belki bir gün giderim
Başka şey düşünemem, daha sigaram yarıda.

Diyorum ki, şimdilerde, bu sigaralar bozuk
Çabuk bitiyor, gerçekten bak.
Ya malzemeden çalıyor köpekler
Ya ben çok şey düşünüyorum, ya da mutsuzum.
Yok yok, malzemeden çalıyor şerefsizler, evet öyle.

Gitmiyorum ulan, gitmiyorum
Zaten çok yol yürüdüm, yaklaşık otuz metre
Aradan beş sene geçti, artık yoruluyorum.

Vaktim yok, beş se…